Terrorisme of Bezetting?

In een van mijn andere berichten had ik het er al over dat in het nieuws de ware aard van dit conflict nooit goed naar boven wordt gebracht. De bezetting is grotendeels onzichtbaar in de nieuwsberichten van alle journaals en vaak ook kranten. De oorzaak hiervan is vaak pragmatischer dan je zou denken. Er is niet altijd kwade wil in het spel, maar vaak heeft het te maken met efficientie, tijdsdruk, een bepaalde luiheid misschien en natuurlijk ook met geld. Tijd is geld en journalisten moeten presteren onder hele grote druk. De Israelische pr-machine is erg goed georganiseerd en levert aan de lopende band duidelijke en goed bruikbare press releases aan. Vandaar dat het opvalt, als je goed naar het nieuws kijkt, dat Israelische termen en benoemingen vaak worden overgenomen zonder daar vragen bij te stellen. Een paar voorbeelden:

- Als Israel de Palestijnen aanvalt wordt dit heel vaak een reactie of repressaille genoemd. Deze term is veel neutraler en raakt je veel minder als de emotioneler term aanval (of termen als bloedige aanslag, terreuractie etc. die voor Palestijnse acties worden gebruikt). Vaak gaat het nog verder doordat de precieze Palestijnse aanval wordt genoemd waar Israel op 'reageert'. Woorden als gewelddadig, verschrikkelijk, terreur, illegaal, worden amper gebruikt voor Israel, in tegenstelling tot Palestijnse acties.

- Het Israelische leger wordt vaak genoemd bij zijn officiele naam: Israeli Defence Forces. Het Israelische verdedigingsleger. Deze naam is zwaar misleidend. Kan je wel van verdedigen spreken als een land op het grondgebied van een ander opereert? Laat staan als een dergelijk staatsleger buiten zijn eigen grondgebied met grof geweld een andere bevolking systematisch onderdrukt?

- De vijanden van Israel (vooral Hamas en Hezbollah, omdat de Palestijnse Fatah beweging helaas tot een corrupt schoothondje van Israel is geworden, die zijn handen door Israel heeft laten vastbinden in ruil voor 'het recht' om met Israel over vrede te onderhandelen) worden vaak aangeduid als terroristen, terwijl een term als verzetsstrijders natuurlijk ook toepasselijk is. Israel noemt Hamas steevast een terroristische organisatie, omdat het geen officieel leger is en burgers aanvalt. Israel veroorzaakt zelf vele malen meer burgerslachtoffers en staat de Palestijnen uiteraard niet toe een eigen leger te hebben. De Palestinian Authority, opgericht na de Oslo vredesbesprekingen, heeft zelfs de bijzondere taak om de veiligheid van de Israelische bezettingsmacht te waarborgen in de bezette gebieden. Als je niet meteen begrijpt hoe hypocriet dit is dan moet je eens proberen voor te stellen dat in Nederland de Duitse bezetter de Nederlandse verzetsbeweging zou hebben opgedragen de veiligheid van de Duitsers in Nederland te waarborgen in ruil voor een klein stukje zelfbestuur. Helaas heb je als zwakke partij in onderhandelingen vaak niet veel in te brengen, zeker als de zogenaamd neutrale bemiddelaar de beste bondgenoot van je vijand is (de VS steekt zijn liefde voor Israel niet onder stoelen of banken, dus dit is niet een hele radicale conclusie). Het resultaat: take it or leave it situaties, waar de Palestijnen word verweten geen vrede te willen omdat ze totaal onacceptabele voorstellen hebben moeten afwijzen (Camp David onderhandelingen in 2000) .

Een ander groot manco in de nieuwsberichten over dit conflict is de afwezigheid van context. Nieuwsbulletins duren vaak maar een paar minuten en er is helaas niet veel tijd om dingen expliciet uit te gaan leggen. Hierdoor gaat vaak essentiele informatie verloren, waardoor mensen thuis niet kunnen begrijpen wat er aan de hand is. Een standaard nieuwsbulletin laat gewelddadige scenes zien waar Palestijnen Israeliers aanvallen of andersom, hoogtens word er verteld dat Israel een vergeldingsactie uitvoert voor een eerdere Palestijnse aanval of iets dergelijks. De grote afwezige factor is een verklaring waarom de Palestijnen geweld gebruiken, waarom zijn ze zo kwaad? En weer noem ik de systematische onderdrukking van de Palestijnen, de bezetting. Situaties waar wij in Nederland heel moeilijk een beeld kunnen vormen. Ik zal later wat meer in gaan op wat bezetting inhoudt (ik ben zelf net in Ramallah= bezette Westelijke Jordaanoever en mijn ervaringen zullen volgen). Maar denk bijvoorbeeld aan het slopen van huizen, vaak met de bewoners er nog in, om plaats te maken voor Israelische nederzettingen op Palestijns gebied. Denk aan de vernederingen bij checkpoints die zijn opgeworpen tussen Palestijnse dorpen en steden. Probeer je eens voor te stellen hoe het zou zijn om daar in het stof te moeten bevallen omdat de soldaten je niet doorlaten naar een ziekenhuis. Hoeveel zwangere vrouwen zouden nou echt terroristen zijn? En waarom zou een zelfmoordaanslag plaats vinden in een nabijgelegen Palestijns dorpje? Want deze checkpoints verhinderen niet de doorgang naar Israel maar naar nabijgelegen Palestijns gebied. Stel je voor dat je je ouders die in een dorp verderop wonen niet meer kan bezoeken zonder geldige reden. En wat voor ons als een geldige reden in aanmerking komt is dat voor het Israelische leger zelden. De film Checkpoint van Yoav Shamir geeft een heel schrijnend en duidelijk beeld van de realiteit van de checkpoints in de bezette West Bank. Type op Youtube "checkpoint part 1" in en je krijgt een goed beeld van wat ik hier vertel.

Ik schrijf dit stuk om te laten zien dat dit conflict zowel meer is dan terrorisme. Zoals ik eerder al zei zie ik de bezetting als het grote probleem. Maar hoe meer ik er eigenlijk over nadenk, hoe meer ik besef dat dit niet klopt.
Het ware probleem tussen Israel en de Palestijnen is groter als bezetting en groter als het conflict. Het conflict dat nog steeds aan de gang is, is eigenlijk gewoon een uiting van het ware probleem, een verschrikkelijk symptoom...
Hoe meer ik met mensen praat, hoe meer ik begin te beseffen dat het eigenlijk allemaal om apartheid draait. Racisme, haat en exclusiviteit. Het idee van Israel als joodse staat en dat alles in het werk gesteld moet worden om dit joodse karakter te behouden. Wij zijn anders en superieur en kunnen niet met jullie samenleven. Wij hebben recht op dit land en jullie niet. In een duizenden jaren oud religieus geschrift staat dat wij recht hebben op dit land en daarom moeten jullie weg... over religieus extremisme gesproken, Israel verwijt Hamas dingen waar het zichzelf aan schuldig maakt.
Niet alleen in de Palestijnse bezette gebieden worden Palestijnse mensen onderdrukt, ook de Palestijnen die in Israel wonen worden gediscrimineerd en als tweederangs burgers behandeld. 20% van de bevolking van Israel is Palestijns, of zoals de Israelische term luidt 'Arabische Israelis' (want er bestaat natuurlijk niet zoiets als het Palestijnse volk volgens Israel). In de afgelopen dagen heb ik met een aantal Palestijnen in Jeruzalem gepraat die een Israelisch paspoort bezitten en volgens de wet volwaardig Israelisch staatsburger zijn. De wet kan helaas maar tot een bepaalde hoogte garanties geven en dingen reguleren. Een persoon waar ik mee sprak vertelde mij dat hij een opleiding heeft gehad voor computer engineer. Ondanks dat zat hij in een winkeltje in de Oude Stad hetzelfde werk te doen als zijn ongeschoolde broertje van 15. Ondanks de talenten en vaardigheden van deze persoon wordt hij nergens in Israel aangenomen voor het werk waar hij voor is opgeleid, werkgevers willen geen Palestijnen.
Het werk dat overblijft voor Palestijnen in Israel is zware fysieke arbeid, in de bouw, in de industrie etc. Vrouwen kunnen aan de slag als schoonmaakster, huishoudster en oppas bij joodse Israelis.
De jongen vertelde mij dat hij in de West Bank waarschijnlijk wel aan de slag kon als computer engineer, maar voor een schamel loon van 300 euro. Aangezien hij zijn familie moet helpen onderhouden en deze veel van hem verwacht heeft hij tot nu toe nog nooit kunnen kiezen voor werk dat aansluit op zijn idealen en mogelijkheden. Triest als je bedenkt dat wij in principe kunnen worden en zijn wat we willen. Diep triest als je bedenkt dat dit verhaal een verhaal uit duizenden is en qua zieligheid nog niet eens zo hoog scoort als je het vergelijkt met andere verhalen. Denk bijvoorbeeld aan Gaza, waar 90% van de bevolking werkeloos is en in grote armoede leeft dankzij de belegering en afsluiting van het gebied door Israel (hier rechts staat een blog van Najwa Sheikh Ahmed over het dagelijks leven in Gaza...absolute aanrader). Denk aan al het talent en alle dromen en idealen die hier verloren gaan, ingeruild worden voor diepe verbitterdheid, teleurstelling, woede en onmacht. Ik voel me zo slecht als ik kijk naar mijn eigen luxe positie, het is beschamend. Ik kan me niet eens voorstellen hoe het moet zijn om jong te zijn en Palestijns. Ik huur nu een kamer bij een Palestijns meisje in Ramallah. Ik kan gaan en staan waar ik maar wil, ik praat met haar over hoe geweldig ik Jeruzalem vond en dat ik binnenkort naar Bethlehem ga en dan toch maar weer terug naar Jeruzalem en wie weet ik veel waar, want het is allemaal mogelijk. Tegelijkertijd besef ik me hoe lomp ik ben, omdat zij als inwoner van de West Bank niet buiten het gebied kan komen. Er is een vergunningsprocedure die heel ingewikkeld is en heel moeilijk word toegekend. In Jeruzalem kan zij niet zomaar komen.
Het is zo oneerlijk..... je voelt je zo schuldig en machteloos.....